HemelBed 106

Gelukkig Nieuwjaar en alle goeds voor 2009, we kunnen er weer tegen... Ondertussen heb ik het VTM-nieuws van 1 uur bekeken en heb er een indigestie aan vuurwerkverslagen aan overgehouden. Naast het vrolijke gedoe van rond middernacht wisten ze niet beter dan alle onheil van de dag nog eens door mijn maag te splitsen. Dan maar weggezapt naar het Nieuwjaarsconcert te Wenen...

KringloopKunst

De Stedelijke Academie voor Beeld in Ieper stalde al haar kartonnen dozen uit in het Kringloopcentrum aan de Steverlyncklaan. In de vorm van uitstalramen, etalages, huisjes en kamers vervaardigden jongeren gebruikskunst. De tweedehandse handelswaar werd in deze kartonnen gevaarten tentoongesteld. Een leuk idee om uit de school te breken en extra muros te trekken.

Harmonie Sint-Cecilia Poperinge

Op zaterdag 6 december, de dag dat de sint de kinderen rapper uit hun bed doet komen, concerteerde de harmonie Sint-Cecilia van Poperinge voor de eerste keer onder een nieuwe dirigent, Bjorn De Kock. De Sint-Bertinuskerk zat goed vol om de puike prestatie van dit blazerskorps te aanhoren. Het 47-koppige ensemble bracht werk van eerder ongekende componisten. Toch werd het een aangename avond vol swingend trompetgeschal, lustige ritmes in de percussiesectie en fluwelen melodieën bij de klarinetten en dwarsfluiten. Ook de saxalto kon af en toe eens soleren en een opgemerkte tubasolo kon er ook nog af. Het samenspel had de dirigent stevig in de hand. Af en toe een kleine intonatiefout bij de dwarsfluiten kon de pret niet bederven. Het programma werd afgesloten met een popmelodie van Robbie Williams. De kersverse voorzitter mag terecht fier zijn op het muzikaal kunnen van deze harmonie.

Gedicht voor Music for Life

Op vrijdag 19 december 2008 werd een gedicht van Marc Dejonckheere om 20 uur op de Ieperse Grote Markt verkocht. Waarlijk een hoopvol idee in deze barre tijden. Elke letter van het gedicht ‘Voor Bicenta, Nema, Jennifer…’ van Marc Dejonckheere (1959) uit Zonnebeke kostte 1 euro. De opbrengst ging naar Music for Life van Studio Brussel, een humanitaire actie ter ondersteuning van moeders en kinderen in kampen, op de vlucht voor oorlog en extreem geweld. De poëtische verkoop was één van de initiatieven georganiseerd door het Rode Kruis, in het kader van Music for Life, in samenwerking met de Ieperse Jeugdraad. Wie een letter kocht, kreeg zijn/haar letter mee naar huis, samen met een kopie van het gedicht, dat speciaal voor de actie geschreven werd. Het gedicht ‘Voor Bicenta, Nema, Jennifer…’ van Marc Dejonckheere - winnaar van ‘Een gedicht voor Ieper’ naar aanleiding van Gedichtendag 2008 - is opgedragen aan alle moeders en kinderen op de vlucht in aanslepende conflicten die zelden nog het nieuws halen. Het Rode Kruis spant zich permanent in om de ergste humanitaire noden in de kampen te lenigen en de moeders opnieuw toekomstperspectief en een waardig leven te bieden. De schrijnende verhalen van Bicenta, Nema, Jennifer, Evirina en Lucy zijn na te lezen op de website www.stubru.be. Als ambassadrice voor Music for Life 2008 reisde Studio Brussel-presentatrice Ayco Duyster naar Oeganda en bracht er verslag van uit.

50 Meesterdichters

De voorstelling van het eerste jaarboek van het Vlaams-Nederlands dichtersgenootschap “De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee” was een succes. Dit beaamden de honderden aanwezigen zowel op de voorstelling in de kok-pit van het gemeentehuis van Koksijde als in Hotelschool Ter Duinen Koksijde. In de raadzaal van het gemeentehuis vond op woensdag 3 december om 16.30 uur de voorstelling plaats van het eerste jaarboek van het Vlaams-Nederlands dichtersgenootschap “De 50 Meesterdichters van de Lage Landen bij de zee”. Na de verwelkoming door eerste schepen Jan Loones, werden gedichten uit het jaarboek voorgedragen door Ilse Chamon, woordkunstenares. Daarna hield Thierry Deleu een kort referaat dat een pleidooi werd voor de minder bekende dichter. Het eerste exemplaar werd door de voorzitter overhandigd aan de eerste schepen, in het bijzijn van cultureel ambassadeur van de gemeente Koksijde, Fernand Florizoone, waarna een druk bijgewoonde receptie plaatsvond. De meeste dichters gingen ook tafelen in Hotelschool Ter Duinen. De gasten werden er ontvangen door directeur Raf Sonneville, waarna Thierry Deleu op een ludieke wijze uitleg verschafte over het initiatief. De 50 NEDERLANDSTALIGE MEESTERDICHTERS zijn (in alfabetische volgorde en niet volgens de datum van hun selectie) Marcella Baete, Bert Bevers, Frans de Birk, Annette van den Bosch, John Brookhouse, Marc Bungeneers, Gunnar Callebaut, Martin Carrette, Greta Casier, Jeannine Debbaut, Lidy De Brouwer, Pierre Declerck, Leni De Goeyse, Jenny Dejager, Thierry Deleu, Luc Demiddele, Ferre Denis, Gwen Deprez, Marleen De Smet, Astrid Dewancker, Germain Droogenbroodt, Fernand Florizoone, Ludo Geloen, Hejatomsma, Patricia Lasoen, Paul van Leeuwenkamp, Frédéric Leroy, Cathy Mara, Mark Meekers, Peter Motte, Edith Oeyen, Ruud Poppelaars, Eric Rosseel, Annmarie Sauer, Maurits Sterkenburg, Pien Storm van Leeuwen, Ina Stabergh, Annemieke Steenbergen, Jet van Swieten, Henri Thijs, Guy Vandendriessche, Yerna Van Den Driessche, Eric Vandenwyngaerden, Jozef Vandromme, Jan Van Loy, Dirk Vekemans, Frans Vlinderman, Katelijn Vijncke, Pom Wolff en Peter Wullen. Het eerste jaarboek wordt op de markt gebracht door Razor’s Edge Edition Gent.

HemelBed 105

Een maand is alweer de deur uit en we stevenen met rasse schreden richting Kerst en Nieuwjaar.
Hier wat poëzie (van Sabine Waeyaert) ter verpozing. Neem plaats in een luie zetel bij een knisperende haard en herlees deze gedichten of een ander boek. Veel leesgenot.

1/ Als met een handgebaar
Jou zijn ons zijn
Dat eens beleefd
Met de ochtendkruimels
Onder tafel is geveegd

En dat de tweede lente
Nooit meer
Als de eerste wordt
Hoe kort
Haar bloei ook was

2/Mijn kind van de verandering
Mijn kind van de signalen
Ik ben je komen halen
Toen onze tijd daar was
Wij zijn samen geboren
En wat er is verloren
Een leven, zie ik nu pas

Wanneer je tegen me vlijt
Dan schuiven we samen uit de tijd
En vormen dromen
Toen je mijn hart overviel
Haakten je ogen zich aan mijn ziel
Ik kan niet meer ontkomen

Mijn kind van de verandering
Hou me niet uit de strijd
Bescherm me niet de hele tijd
Dat is mijn taak,mijn wezen
Mijn denken heeft zich opgesplitst
En alles wat ik heb gemist
Is met jou weer bewezen

Waar ik heen ga weet ik niet
Zolang jij me ziet
Zal ik niet verdwalen
En ook jij
Mag me altijd komen halen.

3/Vergeving is het stille
Zoete woord
Dat traag vergeten
Voorbij reist
Even de hand opsteekt
Herkenning

Diep
Als de noot van de ziel
Mijmert het
Verloren voor de mens

Het Collectief

Het tweede concert van West Classic ging voor de eerste keer door in de Capucienenkerk te Ieper. Misschien was dit een klein cadeautje voor de vijfigste verjaardag van het ontstaan van deze parochie van 'bachten de staosie'. Het Collectief zond maar een trio; normaal vormen ze een kwintet. Spijtig dat er zo wat klankkleur wegviel (een fluit en een viool). De ruimte leent zich er heel goed toe om kleine formaties te ontvangen. Het podium stond in het midden van de kerk. Jammer dat de piano niet wat meer naar achteren werd geplaatst. Nu zaten de solisten wat te dicht van het publiek. Vier werken werden gebracht: twee laatromatieke werken en twee atonale. De beide expressionistische stukken werden door de melodieuzere werken omkaderd. Tussenin was een korte pauze geprogrammeerd zodat de dissonantie en de celebraliteit van deze klanksculpturen wat afgezwakt werd. Live klonk de geciseleerde klarinet in het werk van Berg en de piano bij Schönberg prachtig. Ook de cello vulde de ruimte met zachte basklanken. Vooral het puike samenspel kon me bekoren, plus het feit dat geen enkele muzikant zich solist waande in het geheel. Het ensemble is dus zijn naam waardig. Hier wat info rond de werken:
Klarinettrio in a opus 114 (Johannes Brahms): Brahms' voorliefde voor de klarinet komt indirect voort uit het horen van het Klarinetkwintet van Mozart. Zijn enthousiasme groeide voor dit instrument toen hij Richard Mühlfeld, de eerste klarinettist van het Meiningen Orkester, ontmoette. Deze erudiete muzikant had al vele malen het Kwintet van Mozart op kamermuziekavonden vertolkt. Daarop begon Brahms in 1891 zelf aan het technisch en muzikaal exploreren van de klankkleur van deze boeiende houtblazer. Mede onder onvloed van de vele avonden samen met Mühlfeld, onstonden de twee mooiste kamermuziekwerken voor de klarinet, waaronder het Trio waarover we het hier hebben. Het Trio kreeg een eerste opvoering in petit comité, waar onder andere Mühlfeld en Brahms' vriend, de violist Joseph Joachim, aanwezig waren. De warme, tedere en zachte klank van de klarinet inspireerde Brahms tot het kooswoordje 'Faülein Klarinette'. Vooral deze tederheid en uitgediepte lyriek, een melancholische mineursfeer en expressieve modulaties komen veelvuldig aan bod in dit vierdelige werk. We horen achtereenvolgens een allegro, adagio, een andante grazioso en het Trio enidigt zoals het begonnen is, meet een allegrodeel.
Vier Stücke voor klarinet en piano (Alban Berg): Alban Berg studeerde van 1904 tot 1910 bij de befaamde Wener, Arnold Schönberg en werd de romanticus onder de dodecafonisten. Hij is schatplichtig aan de Tweede Weense School, waartoe hij gerekend wordt, maar toch doet zijn muziek denken aan de laatromantiek van Mahler. Zijn opus 5 werd in mei van het jaar 1913 gecomponeerd en kreeg zijn eerste uitvoering op 17 oktober 1919 te Wenen en werd aan zijn leermeester, Schönberg, opgedragen. De filosoof Adorno omschreef het werk als één van de eerste waarin Berg zijn individualistische stijl tentoonspreidde. Toch zijn er geen tonale reminiscenties in deze
vier stukken en zijn ze volledig atonaal. Bij een bezoek aan Schönberg in de junimaand van hetzelfde jaar, kreeg leerling Berg nog een uitbrander dat zijn werk (waaronder
deze 'Vier Stücke') te zwak van compositie en zeggingskracht waren.
Sechs Kleine Klavierstücke opus 19 (Arnold Schönberg): Deze zes hele korte stukjes voor pianosolo zijn volledig atonaal. Ze hebben vooral de derde man uit de Tweede Weense School beïnvloed, met name Anton Webern. Zelf zal hij zijn stijl volledig afstemmen op de miniatuur. Op 11 februari 1911 heeft Schönberg de eerste vijf in één dag gecomponeerd. Na de dood van Mahler, later op het jaar, schreef Arnold het zesde en vervolledigde dus hiermee zijn Sechs Stücke. Ze werden gecreëerd in februari 1912 en uitgegeven in 1913. De delen zijn Leicht, zart, Langsam, Sehr langsame, Rasch, aber leicht, Etwas rasch en Sehr langsam.
Trio opus 3 voor klarinet, cello en piano (Alexander von Zemlinsky): Het Trio voor klarinet, cello en piano in d, opus 3 van Alexander von Zemlinsky ontstond in 1896, vijf jaar na het werk voor dezelfde bezetting, opus 114, van Johannes Brahms en geïnspireerd door een persoonlijke ontmoeting met Zemlinsky en de grootmeester. Toch is dit Trio niet zomaar een doorslagje van Brahms’ partituur. Zemlinsky had genoeg talent en persoonlijkheid om niet in de val van het epigonisme te trappen. Dat Brahms Zemlinsky’s Trio persoonlijk wel aanbeval bij uitgeverij Simrock, is niet zonder betekenis. Later werd Zemlinksy de zwager van Arnold Schönberg, die huwde met diens zuster. Delen van het trio zijn allegro ma non troppo, andante en allegro.